مهلاک

دقیقاً مثل همیشه...خوابای تکراری پُر از تصویر و تخیل! شب بود... داشتیم توو جاده میرفتیم، نمیدونم کجا؟! سرعت ماشین خیلـی کم بود. بارون نمی اومد اما جاده کاملاً خیس شده بود. ماه عینِ خورشیـد می درخشید.خواستم از پشت شیشه نگاه کنم، اما نشد... مثل خورشید چشمامو میزد!! مادرم صندلیو خوابونده بود وپاهاشو دراز کرده بود روی داشبورت هرچند دقیقه یه تکونی میخورد. انگار که داشت خوابِ غرق شدن می دید شایـد هم تصادف! شاید هم مرگ! شیشه ها نیمه باز بود، گاهـیچندتا برگ میومد داخل! میخورد توی صورت خواهرم... اونم خوابیده بود و هر از چند گاهی دستشو میگرفت جلوی صورتش ...

ما کل شـــــب رو پیش هم بودیم تا صبح شد احساســــــمون برگشت یادم نمـــــــــی ره آخریــــــن بار ونسکافهمون رو میز، ساعت، هــشت از آبــــــــــــروی رفته ترسیـــــدی از ضــــرب سیــــــلی هـــــای آقاجون یک شهر مارو لخـــــــت باهم دید ریز و درشــــــت و نصـفه ی تــــهرون با استرس گفتی: نمی ترسی؟! گفتم منو ترس؟ ســــاده ای دختـر؟! گفتم نمی ترســم که آروم شی من سکـته کردم لحـــــــــــــظه ی آخر کل وجـــــــودم ترس بود و ترس احساس می کردم که می م...