مهلاک

دقیقاً مثل همیشه...خوابای تکراری پُر از تصویر و تخیل! شب بود... داشتیم توو جاده میرفتیم، نمیدونم کجا؟! سرعت ماشین خیلـی کم بود. بارون نمی اومد اما جاده کاملاً خیس شده بود. ماه عینِ خورشیـد می درخشید.خواستم از پشت شیشه نگاه کنم، اما نشد... مثل خورشید چشمامو میزد!! مادرم صندلیو خوابونده بود وپاهاشو دراز کرده بود روی داشبورت هرچند دقیقه یه تکونی میخورد. انگار که داشت خوابِ غرق شدن می دید شایـد هم تصادف! شاید هم مرگ! شیشه ها نیمه باز بود، گاهـیچندتا برگ میومد داخل! میخورد توی صورت خواهرم... اونم خوابیده بود و هر از چند گاهی دستشو میگرفت جلوی صورتش ...

دیوار های خط خطی، اشکال نامفهوم حل میشوی در معده ی آینده ای مسـموم هر لحظه ات آبستن از غم های مردانه موی سیاهت تا ابد در حسرت شانه پیغامگیرت خسته از تکرار و برگشتن هر قسمتی از خاطرات خیس را گشتن عاشق شدی، از رفتنش، از مرگ میترسی مثل درخت از خودکشیِ برگ میترسی درکوی و کوچه، هاج و واج و گیج و سرگردان بازار میوه، مسجد و چند تا دبیرستان یک بچه ی بیچاره می کوبد به ماشینت اما تو غرق گریه با موزیک غمگینت حس می کنی در می زند، درخانه ای شاید اما صدای بوق ها.... دیوانه ای شاید گم میشوی در خاطرات چند سال بعد اوج فشار استرس روی پدال بعد با خودکشی هم ا...